Dünya bizim evimiz, gökyüzü ortak çatımız. Birimizin gözyaşıysa hepimizin acısıdır.   Sınırlar çizilmiş olabilir, kalpler çizilmesin. Diller farklı olabilir, insanlık farklılaşmasın.   Bir çocuk Filistin'de, bir çocuk Ukrayna'da, bir çocuk dünyanın başka yerinde aynı düşü görsün:   Savaşsız bir sabah, korkusuz bir gece, annesinin elini tutarak okula gidebilmek…   İşte dünyanın gerçek zenginliği budur.   Ne tankların gölgesinde ne silahların sesinde gelecek kurulabilir.   Gelecek; kitapla, bilimle, sevgiyle, emekle kurulabilir.   Dünya yeterince acı gördü. Artık biraz umut zamanı.   Yeter ki güç, adaletle buluşsun. Yeter ki insan, insanı görsün.   Çünkü hepimiz aynı gökyüzünün altında aynı nefesi alıyoruz.   Dünya bizim evimiz, barış hepimizin nefesi